Bednjo v sarce..Jouničino tikvenjočo

Jounico je tikvi ebijeljilo,

ne rijepni ribež neribolo

i ped taški kuman dijelo.

Cijelu je nuoć tikvi tišole

do bi se vjutre z paći dišole.

Tijeste je Jounico tijenke rezvlijeklo,

prek cijelego stuolo kok stelnjok nevlijeklo.

A mi po sme sume mučoli,

v parste je gledeli,

z muku tišoli

i mislili kok bume jeli..

Tikvi je sirem zmiješolo,

jojce sterlo i peseljilo.

Fljetne je nodev rezmatolo,

a te po je tijeste preklepilo,

ne lepor pevlijeklo

i v peć prišlepilo.

Je po sma je bili rodi

do je z paći

zedišolo

cvrćeći..

A Jounico je izde mijesilo..

ed estounjke mlinec resukolo.

Pe tijestu je nodev pematolo

i edzgere cuker pesipolo.

Tikvi i cuker,

de po tago imu?

F čudu sme gledeli,

ali sme zgruntoli:

slotke bume jeli!

Dišolo je tikvenjočo,

žorko,

vrućo,

demoćo..

Jouničino tikvenjočo

izde zdej me v mlodest vraućo!

(za moju baku Janicu i sve one njezine fine tikvenjače..osobito sa šećerom.. <3 )

Comments

Da je meni...

Na tom svijetu, de sme mi? Sunce svijeti, dežđ curi. Pod oblukem ftić popijeva, sred dvorišća mačka zijeva. Izde jan ja dien pri kraju, ispod brajde sam kak f raju. Da je meni tuj prespati, jutra snena ž njim si fkrasti... Autorica: Marija Grah, 1.5.2025.

Pesluhni..

Mieglo, bielo, gusto. Z nuožem ju rezoti mareš. Zeplalo sa funju husto, nič ne vijdiš kum ged sa ekranaš. Tišino, belino, snieg ped škernjumi škripi, a manje sa, sume izde mule, tok steji.. Pesluhni, s firunjco, šušljo snieg fneduol. Pesluhni, perhne ftič adzgeri , z hrausto ne buor. Pesluhni, mieglo šlojer spuščo. Med grunje je uopol, ne snieg. Fute tišine, fute beline, zospol je noš brieg..

Bednjo v sarce..Šimekevo vijolino..

Kokev je te mejki zvuk, ko sa te čuje, rezbijo muk? Pelajku, stihego prične, a te po vesele zefućne! I tok ritem vudiro ko tečne v sarce diro! Fljetne eberne, kiklju zevarne. Lijeve po dasne se prigne, nuogo nuogu stigne.. Tuljike rodesti nejsi ko si ju sauki rod prejsi! Ali sume muzikunt prouvi sauku žicu peznu i nuotu prof etprouvi. Njegevi parsti tok žice glaudiju do cijelu družinu ne nuoge vobiju! (u sjećanje na dragog Šimeka, njegovu violinu i sve naše trenutke radosti..)

Probuđena misao

Search This Blog