Zaustavljen trenutak..grad..

Plavo nebo pod sivim je pahuljama spavalo,

ranom zorom,

u tišini,

mekani je prekrivač odgrnulo.

Rastegnulo po svodu bijele sumaglice,

zijevnulo pa

dozvalo sunce.

Na tren se činilo kao da kiša će početi rominjati,

ali se žuta boja razlila plavetnilom

i počela grijati..

Ulice su automobilima zaživjele,

ljude iz sna prenule,

bukom ispunile zrak

i gužvom podigle oblak

prašine..

Sve juri

i kao da u tome uživa.

Bez predaha,

u potjeri za ljepotom,

neprestano ganjajuć obaveze,

nikad do kraja zadovoljni..

sa životom.

Comments

Da je meni...

Na tom svijetu, de sme mi? Sunce svijeti, dežđ curi. Pod oblukem ftić popijeva, sred dvorišća mačka zijeva. Izde jan ja dien pri kraju, ispod brajde sam kak f raju. Da je meni tuj prespati, jutra snena ž njim si fkrasti... Autorica: Marija Grah, 1.5.2025.

Pesluhni..

Mieglo, bielo, gusto. Z nuožem ju rezoti mareš. Zeplalo sa funju husto, nič ne vijdiš kum ged sa ekranaš. Tišino, belino, snieg ped škernjumi škripi, a manje sa, sume izde mule, tok steji.. Pesluhni, s firunjco, šušljo snieg fneduol. Pesluhni, perhne ftič adzgeri , z hrausto ne buor. Pesluhni, mieglo šlojer spuščo. Med grunje je uopol, ne snieg. Fute tišine, fute beline, zospol je noš brieg..

Bednjo v sarce..Šimekevo vijolino..

Kokev je te mejki zvuk, ko sa te čuje, rezbijo muk? Pelajku, stihego prične, a te po vesele zefućne! I tok ritem vudiro ko tečne v sarce diro! Fljetne eberne, kiklju zevarne. Lijeve po dasne se prigne, nuogo nuogu stigne.. Tuljike rodesti nejsi ko si ju sauki rod prejsi! Ali sume muzikunt prouvi sauku žicu peznu i nuotu prof etprouvi. Njegevi parsti tok žice glaudiju do cijelu družinu ne nuoge vobiju! (u sjećanje na dragog Šimeka, njegovu violinu i sve naše trenutke radosti..)

Probuđena misao

Search This Blog